Filozof Çocuk

Geçen günlerde BBC, bir araştırmayla çocukların ebeveyinlerine sorduğu en zor on soruyu belirlemiş. Çocuklar adeta birer filozof edasıyla anne-babayı köşeye sıkıştırmaktadır. Çocukların hiç felsefe dersi görmemelerine rağmen sorduğu sorular anne babaları cidden terletecek cinsten. Sorulara dikkat edilirse, aslında felsefenin ne kadar temelde yatan bir ihtiyaca cevap aradığı ortaya çıkıyor. Dahası felsefe, dünyaya çocuk gözüyle bakabilmek ve özünde çocuk olarak kalabilmek gibi görünüyor. Olan bitenin neden başka türlü değil de, böyle olduğu sorusu her filozof ve aslında her çocuk için kendi varlıklarının bir parçası haline dönüşür. Bunları sormadan edemezler. İşin ironik yanı ise ebeveyinlerin bu sorulardan bi haber olması. Bu dünyada hiç büyümemek felsefenin devam etmesinin koşullarından biri gibi duruyor sanki. "Yetişkin" sayısı ile felsefe arasında ters orantı bile kurulabilir. Bücürlerin sorduğu şu soruların güzelliğine ve derinliğine bakarmısınız...

-Anne, insanlar başka insanları neden yalnız bırakmaz? (Kesinlikle devlet ve toplum felsefesinin, sosyolojinin ve sosyal psikolojiinin ilgilendiği temel bir soru)

-Baba, zaman nedir? (Bu soru okadar çetrefilli ki, felsefe ve fizik hala tatmin edici bir cevaba ulaşamamıştır, "zaman" felsefenin en içinden çıkılmaz sorularından birisidir)

-Anne, Tanrı neden kedimin ölmesine izin verdi? (Din felsefesi ve daha özelinde kötülük problemin temelinde yer alan dinamiklerle ilgili bir soru)

- Baba, ben neden pembeyi seviyorum ? (Burda da öz ve varoluş arasındaki öncelik-sonralık ilişkisi irdelenebilir)

- Anne, arkadaşımın neden iki babası var ? :)) Yorumsuz...

İsteme

Herkes, isteğini hayata geçirdiği sürece özgür olduğunu düşünür... Fakat asıl mesele bu değil... Gerçek sorun şu soru sorulduğunda ortaya çıkar: "İsteyebilir misin?" Daha doğrusu "istemediğin bir şeyi isteyebilir misin?"